il Centro Tirreno.it

'Na Rosa Calabrisi

Tanti mi dicinu ca 'ntà Calabria no 'nc'è nenti

'mpaddativi i manichi e tirati fora i denti

Parra una di tanti Rosi Calabrisi

chi ogni jornu si jascia li spisi

Nu morzu di pani 'ndì nesci du suduri

ma quandu parru da' terra mia parru cu' amuri

E comu ogni pianta havi u postu soi 'ntò mundu

io fora da Calabria senza dija mi cumpundu

Io dassai 'a terra mia

Io dassai 'a terra mia pi' lavuru

cà no' 'mbulia mangiari pani duru

Mo' chi haiu davanti 'u megghju mangiari

'nta Calabria io vogghju turnari

'U sacciu cà 'a fami è brutta pi' tutti

ma 'nta terra mia campava sulu di frutti

Picchì 'u suli 'a voli beni fina 'a sira

fina a quandu 'u mari l'urtimu asi tira

Còri d’emigrànti

Aùndi vài vài còri d’emigrànti

‘a tèrra tòi hài sèmpi davànti

Partìsti pì tànti ànni ‘nta pàisi frùsteri

e no’ ‘nti scurdàsti di ricòrdi d’aièri

‘U còrpu putìsti purtàri luntànu

ma ‘u còri tòi ‘a Calàbria hàvi sèmpi ‘nta mànu

Pi’ ‘nu lavùru e pi’ furtùna partìsti

‘u jòrnu ‘nta ‘na tèrra frùstera tìnd’isti

Ogni jòrnu t’arricòrdi di chìgiu pòcu pàni

e volerìssi u tòrni pùru dumàni